In 2012 is Martijn met zijn vrouw Sytske en oudste (toen nog enige) zoon voor 3 maanden naar Kenia geweest om de helpen als vrijwilliger bij een Nederlands zendingsechtpaar. Dit als vervolg op een periode van 6 maanden in Zuid-Afrika in 2007. Gedurende deze 3 maanden werd enerzijds de nood zichtbaar van grote hoeveelheden mensen en anderszijds werden er vriendschappen gesmeed waar de stichting vandaag nog mee samenwerkt. In 2012 is Jelle -vader van Sytske- Martijn en Sytske komen bezoeken en ook hij werd gegrepen door het land. Vanaf dat moment zijn Martijn en Jelle regelmatig teruggekeerd. Deze reizen stonden grotendeels in het teken van het samenwerken met kerken en hulp te bieden waar het kon. Dit is met de jaren alleen maar gegroeid en er ontstonden steeds meer vormen om hulp te bieden. Jelle en Martijn werden meer en meer een brug tussen Nederland en Kenia.
Begin 2020 toen Covid19 uitbrak kwam de noodkreet dat veel mensen het zonder voedsel moesten stellen en of we met hen wilden bidden hiervoor. Dit werd het begin van het verstrekken van voedselpakketten en dit is sindsdien gebleven.